Τρισμέγιστος!

Θέλω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα από το πρώτο κιόλας post αυτού του blog. Είμαι αντίθετος σε κάθε απόπειρα αξιολόγησης, κατηγοριοποίησης, πιστοποίησης (ή οποιασδήποτε παρόμοιας έννοιας) όσο ακόμη ζούμε στα πλαίσια του θλιβερού πια συστήματος που ονομάζεται καπιταλισμός (έτσι ονομάζεται, do you remember? σημαίνει ότι κουμάντο κάνουν αυτοί που έχουν τα μέσα παραγωγής και τις τράπεζες, για να το πούμε με απλά λόγια και χωρίς περιστροφές).

Παρ’ όλα αυτά, μέσα στον πυρετό της αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης που ταλαιπωρεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα, θα υποκύψω στον πειρασμό. Αξιολογώ τον εαυτό μου λοιπόν ως «Τρισμέγιστο»! Μετά από μια προσεκτική εξέταση των προσόντων, δεξιοτήτων(sic) και ταλέντων μου κατέληξα στο αντικειμενικό συμπέρασμα ότι είμαι ακριβώς αυτό, «Τρισμέγιστος»!

Ξέρω ότι είσαι έτοιμος/η να γελάσεις. Κράτα τα γέλια σου όμως γιατί αν το σκεφτείς πιο ψύχραιμα θα διαπιστώσεις ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία «αντικειμενική» μέθοδος αξιολόγησης ποσοτήτων και εννοιών που εξ’ ορισμού δεν είναι μετρήσιμες (έχεις ακούσει κανέναν που να λέει «σ’αγαπώ 10837» ή κάτι τέτοιο?). Μπορώ να σου αποδείξω λοιπόν ότι τα κριτήρια των επίσημων αξιολογητών και αξιολογητικών θεσμών στην εκπαίδευση (εννοείται ότι βάζω και τον εαυτό μου μέσα), όχι μόνο δεν μπορούν να είναι «αντικειμενικά», αλλά επί της ουσίας στέκονται απέναντι σε οτιδήποτε μπορούμε να φανταστούμε σαν διαδικασία παραγωγής ή οικοδόμησης της Γνώσης.

Συνηθίσαμε τόσον καιρό να θεωρούμε σαν δεδομένο αυτό που μας λένε οι μεσάζοντες της κυρίαρχης τάξης. Ε, λοιπόν όχι πια! Δίνω στον εαυτό μου το βαθμό του «Τρισμέγιστου» και τον ίδιο βαθμό δίνω σε αρκετούς συναδέλφους/ισσες που έχω συναντήσει στο δημόσιο σχολείο. Ανθρώπους που δίνουν πραγματικά την ψυχή τους (σε αντίθεση φυσικά με κάποιους που δεν δίνουν δεκάρα) για να επικοινωνήσουν και να βοηθήσουν ελεύθερους ανθρώπους και γιατί όχι, να μάθουν από κείνους. Αν αυτοί που μας κυβερνάνε έχουν αντίθετη άποψη, αν σαν ιδανικό δάσκαλο θεωρούν το στείρο, υπάκουο ανθρωπάκι, που μέσα στην τάξη γίνεται «δουξ και ρηξ, τύραννος και βασιλεύς» (που λέει και το παραμύθι), ίσως είναι καιρός να αλλάξουν γνώμη.

Τέτοια πράγματα θα γράφω εδώ στο blog, που το’ χω ονομάσει «αυθόρμητες μεταβολές». Καλησπέρα!

Advertisements

1 σχόλιο (+add yours?)

  1. makis
    Οκτ. 04, 2010 @ 16:35:00

    a re pap, eisai ontws trismegistos!!!!

Αρέσει σε %d bloggers: