Το «Δίκτυο» στο μικροσκόπιο των τυφλών

Ελευθερία του Τύπου...

Από τη στιγμή που η κυβέρνηση των τραπεζοτσολιάδων κατάπιε τον τσαμπουκά της αμάσητο στο ζήτημα των 300 εργατών μεταναστών, ξεκίνησε μια αγνή και όμορφη επιχείρηση από τους πληρωμένους κοντυλοφόρους της. Ο σκοπός τους ήταν να αποδείξουν ότι στην πραγματικότητα η κυβέρνηση «νίκησε» και οι μετανάστες «έχασαν». Ο λόγος είναι απλός. Το λιγότερο που θέλουν οι yes-men του Κεφαλαίου αυτή τη στιγμή, είναι να παραδειγματιστεί η υπόλοιπη εργατική τάξη από τον αγώνα των 300 μεταναστών. Τα διάφορα μανδραβελοειδή το παραδέχονται ευθέως: «Τι θα γίνει», λένε, «εάν κάθε κοινωνική ομάδα που έχει πρόβλημα, αποφασίσει να ‘εκβιάσει’(sic) τη ‘δημοκρατικά εκλεγμένη’(ξανα-μάτα sic) κυβέρνηση του τόπου?»

Όλοι αυτοί που τα γράφουν κάτι τέτοια δεν είναι τίποτα ηλίθιοι. Ίσα-ίσα. Εδώ όμως είναι που γίνεται πιο προφανές το πού μπορεί να καταντήσει ένας έξυπνος άνθρωπος που ξεπουλιέται. Γιατί, βρε αδερφέ μου, 1,5 μήνα τώρα το τι μαλακία ακούσαμε από το στόμα τους, δεν περιγράφεται.

Δεν θα κάνω τώρα ανθολόγηση των διαμαντιών τους δεν το αντέχουν τα νεύρα μου, μπορεί να την κάνω αφού καταλήξουν στο αν «οι μετανάστες έτρωγαν κανονικά» ή «αν οι αλληλέγγυοι τους εμπόδιζαν να φάνε».

Μου αρέσει πολύ όμως το τελευταίο τους τέχνασμα. Κάθε στρατός που χάνει μια μάχη είναι φυσικό να βυθίζεται σε μια κάποια μιζέρια, μια γκρίνια. Προσωπικά, το παρατήρησα αυτό πρόσφατα με αφορμή το πλάκωμα στο εσωτερικό της «δημοκρατικά εκλεγμένης» κυβέρνησής μας. Τι σκέφτηκαν λοιπόν τα παπαγαλάκια μας? «Για να πείσουμε ότι οι μετανάστες έχασαν, αρκεί να δείξουμε ότι οι ‘αλληλέγγυοι’ τα έχουν βάψει μαύρα και τρώγονται μεταξύ τους»

Το «Βήμα» σήμερα, μας πληροφορεί ότι «το Δίκτυο μέσα στο μωσαϊκό του εξωκοινοβουλευτικού αριστερού χώρου αντιμετωπίζει την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας» και συνεχίζει με άλλα τέτοια χαριτωμένα. Παραπομπή δεν υπάρχει. Κρίμα! Γιατί ξέρεις, στην Αριστερά δεν μιλάμε ανώνυμα, δεν ψιθυρίζουμε. Αν θέλω να πω ότι η Χ οργάνωση διέπραξε «προδοσία» θα το πω υπεύθυνα και θα αναλύσω και το γιατί το πιστεύω αυτό.

Η ακόμα πιο αξιόπιστη «Καθημερινή» μιλάει για «επικριτές», αλλά για «ξεπούλημα» και όχι για προδοσία. Πάλι χωρίς παραπομπή. Μάλλον θα το άκουσαν σε κάποιο club που συχνάζουν ακροαριστεροί «επικριτές». Δεν εξηγείται αλλιώς!!!

Λέω κι εγώ, δεν μπορεί! Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Σίγουρα το «μωσαϊκό του εξωκοινοβουλευτικού αριστερού χώρου» θα ζει έναν άνευ προηγουμένου εμφύλιο. Στην αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε να βγάλει κανείς το συμπέρασμα ότι δύο από τις πιο αξιόπιστες εφημερίδες του «μωσαϊκού του κοινοβουλευτικού χώρου» λένε ψέματα και μάλιστα σε συνεννόηση!

Το κουβάρι όμως αρχίζει και ξετυλίγεται. Δύο μέρες πριν, στο site “e-go”, δημοσιεύτηκε κείμενο αντίστοιχης σοβαρότητας, από το οποίο μαθαίνουμε ότι «σύμφωνα με πληροφορίες» (πάλι χωρίς παραπομπή!) έχει ξεσπάσει κόντρα απίστευτη, και μάλιστα: «Σε γνωστό blog υπήρχε σχολιασμός, στον οποίο αναφέρεται ότι οι συμπαραστάτες που προέρχονται από το ΔΙΚΤΥΟ (το οποίο υποστηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ) ξεπούλησαν τους αγώνες των μεταναστών με τη συμφωνία που έγινε με την κυβέρνηση».

Α!!! Τώρα κατάλαβα! Δεν πρόκειται έτσι γενικά και αόριστα για «το μωσαϊκό του εξωκοινοβουλευτικού αριστερού χώρου». Αυτός που μας κατηγορεί, δεν είναι άλλος από ένα…blog σε κάποιο σχολιασμό του. Σπουδαία!

Με λίγο ψάξιμο (μα καλά! Google δεν έχουν εκεί στις Καθημερινές και τα Βήματα?) διαπίστωσα ότι το «γνωστό blog” είναι το… “ΠΡΕΖΑ-TV”. Πράγματι, εκεί διατυπώθηκαν, με το γνωστό υπέυθυνο τρόπο που διατυπώνονται τα πάντα σε τέτοιου είδους blog, κάποιες τέτοιες κατηγορίες.

Προσωπικά, είμαι πεισμένος ότι πρόκειται για κινήσεις «εκ του πονηρού». Όμως κι αν δεν είναι έτσι, τι σχέση έχει το συγκεκριμένο blog με το ζωντανό σώμα της Άκρας Αριστεράς? Πώς στο καλό τόσο έμπειροι δημοσιογράφοι διαβάζουν ένα ανώνυμο σχόλιο σε ένα τρωκτικοειδές και βγάζουν συμπεράσματα για ακροαριστερούς εμφύλιους???

Τα συμπεράσματα δικά σου.

Εγώ θα πω μόνο κάτι έτσι για να κλείσω. Μου αρέσει που είμαι σε ένα χώρο ζωντανό, μου αρέσει η διαφωνία, μου αρέσει η κριτική σκέψη. Στο ζήτημα της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών κάθε ένας/μια από μας είχε και τη δικιά του άποψη για το τι πρέπει να κάνουμε. Λόγω της έντασης της κατάστασης, πολλές φορές τσακωθήκαμε και μεταξύ μας και κάναμε και κριτική. Κάθε φορά που ζωντανοί άνθρωποι κινητοποιούνται αυτό συμβαίνει και είναι φυσιολογικό. Σήμερα ειδικά, έχει νόημα μια κριτική κουβέντα για τον αγώνα των μεταναστών, μιας και είναι εκείνος ο αγώνας που άνοιξε τη σειρά των νικών που θα ακολουθήσουν. Αυτή την κουβέντα έχει τον τρόπο της να την κάνει η Αριστερά, δημοκρατικά, ανοιχτά και όμορφα. Έναν τροπο που ούτε μπορούν να τον φανταστούν τα κοράκια της ελληνικής δημοσιογραφίας. Δεν ωραιοποιώ! Και θα πλακωθούμε κιόλας, και θα φωνάξουμε. Και? Ας μην βιάζονται οι αντίπαλοί μας να θεωρήσουν τις αντίθετες απόψεις στο εσωτερικό μας, σαν σημάδι αδυναμίας.

Για ακούστε καλά δημοσιογράφοι της πλάκας μιας και ιντριγκάρεστε με τα πλακώματα και τις διαφωνίες μας. Την 6η Νοεμβρίου του 1917, το κόμμα των Μπολσεβίκων σπαρασσόταν από μια τεράστια -μέχρι διάσπασης- κρίση.  Γνωρίζετε μήπως τι έκανε το ίδιο κόμμα, την 7η Νοεμβρίου του ίδιου έτους, στον κόσμο που υπερασπίζεστε με πάθος?

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: