Early morning, April 4

Υπάρχει μια κόκκινη κλωστή στο μεγάλο παραμύθι της Ελευθερίας που φτιάχνουν καθημερινά οι άνθρωποι, πότε εκατοντάδες χιλιάδες στους ανοιχτούς δρόμους και πότε δυο-δυο σε μυστικά δωμάτια. Η κλωστή αυτή ενώνει τις ιστορίες για κάποιον Μωυσή (αδιάφορο αν υπήρξε ή όχι), που ξύπνησε στο λαό του το πάθος της απελευθέρωσης, με τους κουκουλοφόρους αγωνιστές της Τσιάπας στο Μεξικό, που παλεύουν να κρατήσουν στα λεξικά μας τη λέξη «αξιοπρέπεια».

Ξέρεις ότι με το Χριστιανισμό γενικά δεν τα πάω καλά, όπως δεν τα πάω καλά με καμία θρησκεία. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που έντιμοι θρησκευόμενοι άνθρωποι συμπορεύθηκαν ή ακόμη και πρωτοπόρησαν στον αγώνα για τη χειραφέτηση του ανθρώπου. Κάποια κινήματα με θρησκευτική έκφραση και κάποιοι έντιμοι πιστοί κατάφεραν να συνυφανθούν σ’αυτή την όμορφη κόκκινη κλωστή που σου έλεγα πριν και να την κάνουν πιο λαμπερή και πιο γερή.

Ένας από αυτούς ήταν χωρίς αμφιβολία ο αιδεσιμότατος Martin Luther King. Ο άνθρωπος αυτός εκτελέστηκε στις 4 Απρίλη του 1968 από τον φανατικό James Earl Ray, που επίσημα ήταν απλά ένας ημίτρελος που θεώρησε ότι έπρεπε «να βγάλει από τη μέση το κομμούνι», αλλά σύμφωνα με άλλους λειτούργησε στα πλαίσια σχεδίου των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ. Σήμερα, 43 χρόνια μετά τη δολοφονία του, αγαπάω ακόμη και τιμώ σαν σύντροφό μου τον αιδεσιμότατο Martin Luther King και βάζω να παίξει δυνατά αυτό εδώ το υπέροχο τραγούδι των U2, που γράφτηκε για κείνον…

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: