Η Μανδραβελειάδα στις Πανελλαδικές!!!

Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει αξιοκρατία στον τόπο αυτό? Ποιος λέει ότι το κράτος δεν αναγνωρίζει και δεν ανταμείβει τις υπηρεσίες των υπεύθυνων πολιτών?

Τα σημερινά θέματα της απεχθούς διαδικασίας των Πανελλαδικών Εξετάσεων στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας δείχνουν το αντίθετο!

Τα παιδιά μας κρίθηκαν να επεξεργαστούν ένα ανόητο κείμενο του γνωστού πια Πάσχου Μανδραβέλη. Με τον τρόπο αυτό, το ΥΠΔΒΜΘ τοποθετεί τον αγαπημένο μας σχολιαστή (γιατί σχολιαστής είναι, σαν τις γριές που κάθονταν παλιά με τα καρεκλάκια στο δρόμο και κουτσομπόλευαν, τίποτε παραπάνω) στο στερέωμα της ελληνικής διανόησης.

Το κράτος λοιπόν ξέρει να ξεπληρώνει τις χάρες. Σ’ αυτήν την περίοδο της επιθανάτιας αγωνίας του ελληνικού (και του παγκόσμιου) καπιταλισμού, οι γραφειοκράτες μας τιμούν έναν από τους εργολάβους της απαξίωσης του εργατικού κινήματος. Και γιατί όχι! Στο κάτω-κάτω ένα σωρό κλισέ του νεοελληνικού πολιτισμού μας δεν θα υπήρχαν χωρίς το μόχθο ανθρώπων σαν κι αυτόν.

Άντε! Στις επόμενες Πανελλαδικές περιμένουμε θέμα: «Γράψε ένα άρθρο για τη σχολική εφημερίδα στο οποίο να συκοφαντείς τις κινητοποιήσεις ενάντια στη λατρεμένη και πολυχρονεμένη μας κυβέρνηση, που οργανώνονται από ασήμαντες μειοψηφίες και πληρωμένους μετανάστες (απεριόριστος αριθμός λέξεων, όσο γλύψεις, τόσο καλύτερα)»

Παραθέτω ένα κείμενο του Μιχάλη Παπαδόπουλου (φιλολόγου στο Πειραματικό Λύκειο Αναβρύτων και Δρος Παιδαγωγικής), που δημοσιεύτηκε στο alfavita, σημειώνοντας ότι διαφωνώ σε αρκετά σημεία με την κριτική του στο κείμενο του Π. Μ.

Το Αλτσχάιμερ , η γκρίνια και τα παιδιά της Αφρικής

Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος το θέμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων  ήταν πολύ κατώτερο των προσδοκιών. Πέρυσι προσπαθήσαμε όλοι, γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί να καταλάβουμε τον όρο «αυτομόρφωση» και  πώς αυτός  έχασε  τη βασική εννοιολογική του σημασία δηλαδή την ανάγκη το άτομο να μορφωθεί  χωρίς ετεροκαθοδήγηση και   μεταβλήθηκε σε τεχνοκρατική και οικονομικίστικη έκφραση  που δικαιολογεί τη μάστιγα της ανεργίας.

Αυτή  τη φορά το κείμενο που επέλεξε η επιτροπή των εξετάσεων προβάλλει  με τη μορφή προπαγάνδας τη «κοινωνία της πληροφορίας». Και λέω «προπαγάνδα»,  γιατί πραγματικά ο αρθρογράφος απαξιώνει κάθε κριτική άποψη σχετικά με το διαδίκτυο και την  ψηφιακή τεχνολογία παραθέτοντας μια σειρά από σοφίσματα και αποκαλώντας τις αντίθετες απόψεις «γκρίνιες».

Πρώτα από όλα η επιτροπή έπρεπε να είχε επιλέξει ένα κείμενο με λεξιλογικό πλούτο, κριτική σκέψη, ολοκληρωμένα νοήματα και ξεκάθαρη ανάλυση. Λεξιλογικά το κείμενο είναι εξαιρετικά φτωχό  χρησιμοποιώντας τεχνολογικούς κυρίως όρους, κάτι που φαίνεται και στην ιδιαίτερη ευκολία των λεξιλογικών ασκήσεων.  Η  λέξη «γκρίνια» που χρησιμοποιείται κατά κόρον ρίχνει το  υφολογικό επίπεδο  του κειμένου καθιστώντας το μονόπλευρο και  φορτισμένο.

Το συγκεκριμένο άρθρο  επίσης, αναφέρει ως  θέσφατα μια σειρά από εξαιρετικά αμφίβολες συμβάσεις. «Η ισότιμη πρόσβαση στη γνώση», «ο εκδημοκρατισμός  της γνώσης» βασίζονται στη  σκόπιμη σύγχυση μεταξύ της γνώσης και της πληροφορίας . Το διαδίκτυο δεν προσφέρει γνώση αλλά πληροφορία, ελέγξιμη,  φορτισμένη, αγοραία και σε μεγάλη αφθονία. Αντίθετα, η γνώση κατακτιέται μετά από δια ζώσης διδασκαλία, επίμοχθη έρευνα , επιτόπια διατριβή με τις πηγές  και διάλογο. Και εάν σε κάποιους χώρους των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας μπορεί το διαδίκτυο να αποτελέσει μια κοιτίδα γνώσης σε άλλους χώρους όπως την Ιστορία, ο αποπροσανατολισμός, ο φανατισμός, η αλλοίωση της ιστορικής γνώσης κυριαρχεί.  Η δημοκρατία την οποία επίσης επικαλείται έχει και κάποιους ταγούς «πιο ίσους από τους άλλους». Είναι οι μυστικές υπηρεσίες, οι πολυεθνικοί κολοσσοί που διαχειρίζονται τα λογισμικά και τις εφαρμογές αλλά και η ίδια η πολιτική οργάνωση που επιζητά τον έλεγχο πάνω  σε χώρους  του διαδικτύου όπως τα ιστολόγια που έως σήμερα παραμένουν σχετικά ανεξάρτητοι.

Ο αρθρογράφος στη συνέχεια, ξεκινά να επιχειρηματολογεί με σοφίσματα και άστοχες παραβολές, όπως η χαρακτηριστική παρομοίωση του διαδικτύου με τη θεραπεία του Αλτσχάιμερ.  Καλά που δεν το έχρισε τον αέρα που αναπνέουμε. Το κείμενο σε αυτό το σημείο δεν εξελίσσεται αλλά επανέρχεται στο θέμα της ισότιμης συμμετοχής στην «δημοκρατία της γνώσης».  Ο συγγραφέας αγνοεί ή δείχνει να αγνοεί τα μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα, τον   ασφυκτικό έλεγχο πάνω στο Wikipedia  και την παρακολούθηση που υφίστανται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τα κοινωνικά δίκτυα αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του διαδικτύου.  Καμιά συγκεκριμένη αναφορά επίσης, δεν γίνεται στους γνωστούς κινδύνους του διαδικτύου, που κάθε τόσο προκαλούν την ανησυχία της κοινής γνώμης, το ηλεκτρονικό έγκλημα, τη διάρρηξη της μυστικότητας των επικοινωνιών , τις πολύμορφες απειλές  για τους ανήλικους χρήστες.

Υπάρχουν επομένως, κεφαλαιώδεις διαφορές και ανισότητες στους χρήστες του υπολογιστή και του διαδικτύου. Διαφορές που προέρχονται από την ισχύουσα πολιτική και οικονομική οργάνωση και  από την ανυπαρξία παιδείας  σχετικά με την αξιοποίηση της πληροφορίας και την αξιολόγησή της. Το διαδίκτυο μπορεί να μετατραπεί σε επικίνδυνο εθισμό και εξάρτηση, εικονική πραγματικότητα και εργαλείο αποπροσανατολισμού.  Όλα παρόλα αυτά  φαίνονται για τον κ Μανδραβέλη  δημοκρατικά και ισότιμα.

Το κείμενο επιχειρεί να εξηγήσει τις κάθε είδους «αλήθειες» του διαδικτύου ως «κατακερματισμένη εμπειρία». Έτσι φτάνει στο σημείο να δικαιολογεί την αλλοίωση της πραγματικότητας, την πλαστογράφηση της και δημοσιογραφική παραποίηση των γεγονότων ειδικά όταν αφορούν σε σύγχρονα πολιτικά γεγονότα. Οι κοινότητες, κ Μανδραβέλη και Κυρίες και  Κύριοι της Επιτροπής των Εξετάσεων  δεν ζητούν «κοινή εμπειρία», ζητούν την αλήθεια και μόνο αυτή. Το αναμφισβήτητο επομένως, γεγονός που δείχνει να αγνοεί ο αρθρογράφος και η επιτροπή των Εξετάσεων είναι ότι τα ισχυρά κέντρα εξουσίας εκμεταλλεύονται το διαδίκτυο, για να χειραγωγήσουν κοινωνικές ομάδες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Όσο για τη σύγχυση και «το πληροφοριακό άγχος» το προκαλείτε κυρίως  εσείς, Κυρίες και  Κύριοι της επιτροπής των εξετάσεων θέτοντας προς εξέταση τέτοια κείμενα.

κι εδώ μια καλή ανακοίνωση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ:

 

ΘΕΜΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ «ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ» ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ Ν. ΓΛΩΣΣΑΣ

 Με ένα θέμα που προβάλλει το νέο …σχολικό μοντέλο της κατάρτισης, μέσω του internet, συνεχίζει προκλητικά το ΥΠΕΠΘ, για δεύτερη συνεχή χρονιά, μετά το περυσινό θέμα «της αυτομόρφωσης», την προπαγάνδα του για το νέο σχολείο της αγοράς, που θέσπισε η κυβέρνηση με τον αντιλαϊκό νόμο «Καλλικράτης» και εδραιώνει σε σωρεία αντιλαϊκών νόμων, τους οποίους ψηφίζει καθημερινά, στοχεύοντας στην άρση των θεμελιωδών μορφωτικών κατακτήσεων του εκπαιδευτικού και συνολικότερα λαϊκού κινήματος, όπως είναι π.χ. η διδασκαλία ενός επιστημονικού αντικειμένου, με όρους ουσιαστικής κατανόησης και αφομοίωσης από τους μαθητές/τριες της παρεχόμενης γνώσης.

Αυτή η στοιχειώδης μορφωτική απαίτηση και κατάκτηση επιδιώκει το ΥΠΕΠΘ να απαλειφθεί από το χάρτη των διεκδικήσεων του νεοαλαΐστικου και εκπαιδευτικού κινήματος, στη βάση της υποκατάστασης του αιτήματος για γνώση, με το αίτημα της αποσπασματικής και κατακερματισμένης πληροφόρησης, η οποία εύκολα και – κυρίως – αδάπανα μπορεί να αποσπαστεί από το διαδίκτυο, στην εποχή των εξελιγμένων μέσω της ηλεκτρονικής ενημέρωσης.

Το ΥΠΕΠΘ δηλ αξιοποιεί ακόμη και το θεσμό των πανελλαδικών εξετάσεων, προκειμένου να εδραιώσει την επιδίωξή του για… αποδόμηση, ουσιαστικά, της εκπαίδευσης ως κυρίαρχου θεσμού παιδείας και αγωγής του αναπτυσσόμενου ανθρώπου και να προπαγανδίσει την πολλαπλώς προβεβλημένη θέση του για το…  ευέλικτο «σχολείο» της αγοράς, που θα στηρίζεται – κυρίως – στη χρήση του internet και των λοιπών …προηγμένων τεχνικών μέσων, όπως είναι π.χ. οι περίφημοι (και πληρωμένοι από το βαλάντιο των γονέων) …διαδραστικοί πίνακες (!).

Στη βάση αυτή, δίδει στους μαθητές ως «κείμενο προβληματισμού» (!) στο εξεταζόμενο μάθημα της Ν. Γλώσσας ένα τμήμα ενός άρθρου (του Μανδραβέλη) από την εφημερίδα «Καθημερινή», το οποίο από την άποψη του περιεχομένου είναι απολύτως εναρμονισμένο με τους …υψηλούς μορφωτικούς στόχους (!) της ευέλικτης πληροφορίας, που προβάλλει και επίσημα το Υπουργείο της δια βίου Εμπορευματοποίησης της Γνώσης. Συγχρόνως, από την άποψη της επιχειρηματολογίας, της συνοχής των νοημάτων και της δομής το κείμενο δημιουργεί επιπλέον προβλήματα, ιδιαίτερα, στον αφυπνισμένο μαθητή που προσπαθεί να ορίζει με ακρίβεια τις έννοιες και εκφράζει με σαφήνεια τις απόψεις του.

Συγκεκριμένα, το …περίφημο κείμενο προβληματισμού – ενταγμένο στη λογική της προπαγάνδας της κυβερνητικής πολιτικής για την εύχρηστη και ευέλικτη πληροφορία της αγοράς – συγχέει εσκεμμένα τις έννοιες της γνώσης και της πληροφόρησης, στην κατεύθυνση του αποπροσανατολισμού των εξεταζομένων μαθητών και συνολικότερα της παραπλάνησης της κοινής γνώμης σχετικά με τη διαφορετική σηματοδότηση των δύο αυτών εννοιών και ως προς το βάθος και ως προς το πλάτος τους. Γιατί η γνώση είναι η νοητική κατάκτηση, που επιτρέπει στον άνθρωπο να κατανοεί και να ερμηνεύει τα φαινόμενα του κοινωνικού και φυσικού κόσμου. Είναι η μορφωτική κατάκτηση που του δίδει τη δυνατότητα να αναζητεί τα αίτια των φαινομένων, να εντοπίζει την αλληλοσύνδεσή τους στην ιστορική πορεία της αδιάλειπτης εξέλιξης, αλλά και να συνειδητοποιεί τις αλληλεπιδράσεις και συνέπειές τους. Στη βάση αυτή, η γνώση κατακτιέται μόνο, μέσα από τη διεξοδική και συστηματική διδασκαλία των θεμελιωδών νόμων που διέπουν τη λειτουργία της φύσης και κοινωνίας και μέσα από τη σύνδεσή της με την πρακτική δράση των ανθρώπων, η οποία – με τη σειρά της – τροφοδοτεί την επιστημονική σκέψη. Επομένως η γνώση ούτε αποσπάται εύκολα και ισότιμα (!), μέσω του διαδικτύου, όπως ισχυρίζεται ο προαναφερόμενος αρθρογράφος, ούτε προσφέρεται ως …πακέτο από τις διάφορες ιστοσελίδες του.

Απεναντίας, η γνώση ως δυνατότητα ερμηνείας των φαινομένων κατακτιέται με πνευματικό μόχθο, με οργανωμένη και συστηματική διδασκαλία και με εσωτερικό αγώνα του μαθητή, που πρέπει να καθοδηγείται σωστά από το δάσκαλο, στις συνθήκες ενός δομημένου στην κατεύθυνση αυτή εκπαιδευτικού θεσμού.

Στην αντίπερα όχθη, η πληροφόρηση είναι η πρόσληψη κάποιων μηνυμάτων, τα οποία, αν δεν ενταχθούν σε ένα γνωστικό κορμό, σε ένα σύνολο δηλ μορφωτικών κατακτήσεων, παραμένουν αποσπασματικά και μετέωρα. Και με αυτά τα πληροφοριακού χαρακτήρα μηνύματα, ο νέος όχι μόνο δεν εξοπλίζεται με γνώσεις, αλλά επιπλέον μαθαίνει να λειτουργεί μηχανικά, αβέβαιος πάντα για όσα υποστηρίζει, αφού – χωρίς τη στέρεη γνώση – η πληροφορία μένει κενό γράμμα.

Αυτήν όμως την κενολογία και την αποσπασματικότητα της σκέψης των νέων επιδιώκει να καλλιεργήσει η κυβέρνηση της λαϊκής εξαθλίωσης, η οποία – σε περιόδους ληστείας του λαϊκού εισοδήματος – έχει ως κεντρικό στόχο της να προσανατολίσει τους νέους στην επιφανειακή σκέψη, την άκριτη και παθητική αποδοχή του μορφωτικού, εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα, που επιβάλλει με το σύνολο της πολιτικής της και με τη στήριξη των πολύμορφων συμμάχων και κηδεμόνων της. Για το λόγο αυτό, δίδει ως θεματικό άξονα προβληματισμού ένα άρθρο, που λαϊκιστικά αναφέρεται στον «εκδημοκρατισμό της γνώσης» μέσω του διαδικτύου, παραποιώντας τις έννοιες (ο εκδημοκρατισμός αφορά τους θεσμούς και όχι τη γνώση) και παραπλανώντας τους νέους για… «τη δημοκρατία του internet», σε μια ιστορική φάση κατάλυσης κάθε έννοιας δημοκρατίας, ισονομίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και λαϊκών δικαιωμάτων.

Είναι προφανές ότι ο στόχος του ΥΠΕΠΘ να στήσει…έναν «ιδεατό δημοκρατικό κόσμο» στον κυβερνοχώρο του διαδικτύου και να ανασηματοδοτήσει τις έννοιες, της γνώσης και της πληροφόρησης, για να επιβάλει στα λαϊκά στρώματα το μοντέλο της απομόρφωσης και να θεσπίσει το ιδιωτικοποιημένο σχολείο της αποσπασματικής πληροφορίας, θα συναντήσει το ενωτικό τείχος της αντίστασης όχι μόνο των εξεταζομένων μαθητών, αλλά όλου του εκπαιδευτικού και λαϊκού κινήματος.

Advertisements

11 Σχόλια (+add yours?)

  1. Ανώνυμος
    Μάι. 12, 2011 @ 14:55:45

    Είσαι μαλάκας. Μάθε πρώτα να βάζεις ελληνικά ερωτηματικά αντί γι’ αγγλικά και μετά θάψε τον καπιταλισμό, απογαμήδι του ΚΚΕ.

  2. Aννα Αναγνωστιπουλου
    Μάι. 12, 2011 @ 16:55:36

    Την επόμενη φορά θα καλέσουν εσένα να γράψεις το θέμα.
    Ευτυχως που το παιδί μου δεν έχει εσένα καθηγητή να ακούει τιςθολές απόψεις σου

    • lefterisp
      Μάι. 12, 2011 @ 17:30:54

      Αν βέβαια διαβάζατε καλύτερα το θολό κείμενό μου, θα βλέπατε ότι χαρακτηρίζω «απεχθή» τη διαδικασία των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Ως εκ τούτου σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση εκείνων που βάζουν τα θέματα. Για να το θολώσω περισσότερο το ζήτημα θα σας πω ότι από μια έννοια το ότι εκείνοι που βάζουν τα παιδιά μας στη διαδικασία αυτή, δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε κάτι καλύτερο δεν μου προκαλεί έκπληξη.
      Όσο για το άλλο που λέτε, χαίρομαι ιδιαίτερα. Φαντάζομαι ότι θα είστε δίπλα μας όταν παλεύουμε για ένα Δημόσιο Σχολείο που οι εκπαιδευτικοί δεν θα επιβάλλουν τις απόψεις τους (θολές ή ξάστερες, δεν έχει σημασία) στα παιδιά, για ένα σχολείο όπου θα κυριαρχεί η Κριτική Σκέψη και τα παιδιά θα έρχονται σε θέση να φιλτράρουν και να αντιπαρατίθενται επί της ουσίας στις όποιες λαθεμένες απόψεις των δασκάλων τους.

    • Μαρία
      Μάι. 13, 2011 @ 17:53:08

      Αγαπητή Άννα,
      Ως μαθήτρια και ως κόρη (όπως εύστοχα επισημαίνει η Mahi) έχω υποστεί τόση πλύση εγκεφάλου που το μόνο που εύχομαι για τα δικά μου παιδιά είναι να έχουν δάσκαλους σαν τον Leftp. Απορώ πως δεν το βλέπεις!

  3. Mahi Theo
    Μάι. 13, 2011 @ 11:58:16

    Αγαπητέ lefterisp,
    το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι δεν θεωρώ το κείμενό σου θολό. Είναι καθαρό και ξάστερο. Το δεύτερο σχόλιό μου έχει να κάνει με τους ΙΜΚ (ιδεολογικούς μηχανισμούς του Κράτους) και ειδικώς με το σχολείο που είναι ο κατ’εξοχήν ΙΜΚ. Εξάλλου, γι’ αυτό ιδρύθηκε. Για μαζική προπαγάνδα σε καιρούς που αυτό ήταν επιβεβλημένο. Έκτοτε αυτή η λειτουργία συνεχίζεται απρόσκοπτα. Το τρομακτικότερο όμως είναι πώς λειτουργεί ως ΙΜΚ η ίδια η οικογένεια, το σπίτι του κάθε παιδιού. Διότι, στο σχολείο υπάρχει κάποια ελπίδα να βρεθεί ένας δάσκαλος ή ένας καθηγητής που θα ξεφεύγει από το επιβεβλημένο πλαίσιο. Στο σπίτι όμως δεν υπάρχει γλυτωμός. Ο γονιός, ενίοτε αμόρφωτος ο ίδιος, φορτώνει στο τέκνο του τις δικές του αποτυχίες, τις δικές του φοβίες, τη δική του δειλία, και φτιάχνει ένα μέλλον καθόλου ευοίωνο για το παιδί του.
    Όσο κι αν προσπαθούσα να μην φορτώσω όλα αυτά στο παιδί μου, θα ήθελα στο σχολείο να έχει για δάσκαλο εσένα.

  4. littleredblogger
    Μάι. 13, 2011 @ 16:52:23

    «Απογαμήδι του ΚΚΕ…» Τι ύφος, τι γλώσσα και κυρίως τι τρομαχτικό επιχείρημα; Σκέφτηκες ποτέ ανώνυμε, που φοβάσαι την δημοκρατία του διαδικτύου ωστε να έχεις έστω κι ένα φτιαχτό επώνυμο, οτι η γλώσσα και η γραφή είναι ζωντανοί οργανισμοί; Και ως εκ τούτου δεν υπάρχουν ελληνικά και ξένα σημεία στίξης; Αλλά που να ξέρεις… Όταν μόνο να βρίζεις έμαθες και να γλύφεις (ενίοτε κώλους αντί για κατουρημένες ποδιές) θα παρακαλούσες να είναι τα σχολεία όχι διαδικτυακά (να το πω ιντερνετικά γιατί τα ελληνικά σου δυσκολευόνται σε λέξεις μεγαλύτερες των τριών συλλαβών ή είσαι εντάξει;) αλλά όπως τα ονειρεύεται ο αρθρογράφος του εν λόγω ιστολογίου (συγγνώμη μπλογκ ήθελα να πω.. ας μην σε δυσκολέψω άλλο) μπας και υπάρξει ελπίδα για τον μάταιο τούτο κόσμο.
    Δεν αντέχει κανείς σας την αιχμηρή κριτική όταν συνοδεύεται από κρυστάλλινα επιχειρήματα γιατί νιώθετε όπως έλεγε ο Πλάτωνας (στο βάζω στα νέα ελληνικά από φόβο μην από αρχαία ξέρεις μόνο το εσσετε ημαρ) «Και αν, είπα εγώ, τον τραβούσε κανείς με τη βία από εκεί, μέσα από ένα δρόμο κακοτράχαλο κι ανηφορικό, και δεν τον άφηνε, πριν τον τραβήξει έξω στο φως του ήλιου, δεν θα υπέφερε τάχα και δεν θα αγανακτούσε όταν τον έπαιρναν, κι αφού θα έφτανε στο φως, δεν θα πλημμύριζαν τα μάτια του από τη λάμψη και δεν θα του ήταν αδύνατο να δει ακόμα κι ένα απ’ αυτά που τώρα ονομάζονται αληθινά;»

  5. Μαρία
    Μάι. 13, 2011 @ 17:44:39

    Εάν είχα την ατυχία να πέσει στα χέρια μου το άρθρο του κ.Μανδραβέλη (τον οποίο ομολογώ ότι δεν γνώριζα μέχρι σήμερα), θα βλαστημούσα την ώρα και τη στιγμή για το χρόνο που έχασα διαβάζοντάς το! Είναι πράγματι ένα ανόητο κείμενο, μονόπλευρο, απλοικό, χωρίς ξεκάθαρες αναλύσεις και ασφαλώς προπαγανδιστικό. Τόσο πολύ υποτιμούν τα παιδιά μας; Όλους μας;

  6. Kanali
    Μάι. 13, 2011 @ 21:27:14

    Αυτό σκέφτηκα και εγώ μόλις είδα το κείμενο του Πάσχου. Ότι του έδωσαν ένα βραβείο για τις πολύτιμες υπηρεσίες του.

  7. xbasil
    Μάι. 14, 2011 @ 03:15:15

    Δείτε και αυτό:
    Πάσχω σαν γλώσσα
    Για το κείμενο του Πάσχου Μανδραβέλη στις Πανελλήνιες εξετάσεις
    http://www.antifono.gr/portal/Πρόσωπα/Ξυδιάς/Αντιφωνικά/2842-Πάσχω-σαν-γλώσσα.html

  8. Trackback: Πάσχω σαν γλώσσα « ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ
Αρέσει σε %d bloggers: