Με τη βοήθεια ποιού???

Είναι το τελευταίο που θα σχολίαζε κανείς. Μέσα σε όλα αυτά που ακούμε είναι το τελευταίο. Αλλά έτσι είμαι εγώ. Μου αρέσει να σχολιάζω τα «τελευταία», εκεί που κρύβεται, κατά πως λένε μερικοί, ο Διάβολος.

Το –κατά δήλωση του- πνευματικό παιδί του Ευάγγελου Αβέρωφ, συμφοιτητής του ΓΑΠ, ιδρυτής και αρχηγός του βραχύβιου και αποτυχημένου κόμματος «πολιτική άνοιξη» και μελλοντικός μας πρωθυπουργός, παρουσίασε από το βήμα της ΔΕΘ το όραμά του για το πώς θα σώσει τη χώρα.

Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι όλοι αυτοί οι ανεπάγγελτοι που κατηγορούν εμάς τους κομμουνιστές για ξύλινο λόγο και λαϊκισμό, στην πραγματικότητα είναι οι πιο ξεδιάντροποι λαϊκιστές. Ο Αντώνης Σαμαράς το επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά. Η ομιλία του στη ΔΕΘ δεν περιείχε ούτε ένα ίχνος πραγματικής πρότασης για το πώς θα σώσει τη χώρα (την ίδια χώρα που το κόμμα του, και το γειτονικό κόμμα, κατέστρεψαν με μεθοδικότητα). Μην με παρεξηγείς, δεν περιμένω από το Σαμαρά να μου πει πως θα σώσουμε τη χώρα, αυτή τη συζήτηση θα την εμπιστευτώ στις κομμουνιστικές οργανώσεις και τις εργατικές ομοσπονδίες, όταν με το καλό ξυπνήσουν από τον γλυκό τους βαρκιζολήθαργο.

Τα είπε καλά λοιπόν ο άνθρωπος που στη ζωή του έπιασε την πέτρα και την έστιψε και τώρα θέλει να πιλοτάρει την ΕΛΛΑΣ Α.Ε. Και όραμα έβαλε (της καφετζούς το όραμα, αλλά anyway), και λίγο από Τζέιμς Πάρις κόπιαρε με τις ανιστόρητες κλισεδιάρικες αναφορές του στο 1821 και λίγο έλειψε να βγάλει τα «μυστικά του βάλτου» να μας διαβάσει. Εκεί όμως που έβγαλε τις κάλτσες του και τις έπαιξε για το κοινό του, ήταν το σημείο που μπήκε ο Ρασπούτιν μέσα του. Ο παλιός-καλός Γκριγκόρι Ιεφίμοβιτς, μιλώντας μέσα από το στόμα του μελλοντικού πρωθυπουργού μας, μας θύμισε ότι οι χώρες σώζονται μόνο με τη βοήθεια του θεού. Πριν προλάβει να μας πει γιατί ο θεός του δεν κατάφερε να σώσει τη δικιά του χώρα από το στραπάτσο με τους γιαπωνέζους, τη φρίκη του Α’ΠΠ και τέλος την επέλαση του μπολσεβικισμού, πετάχτηκε ο Αντώνης να βάλει τη δικιά του πινελιά γιατί έβλεπε από κάτω τον Άνθιμο που βαριότανε και είπε να δώσει λίγο γκάζι. «Στα χαρακώματα» είπε ο νέος αγαπημένος των ΜΜΕ «δεν υπάρχουν άθεοι, όλοι προσεύχονται». Σε παρακαλώ να προσέξεις το αντίστοιχο σημείο στο βίντεο και να παρατηρήσεις το ύποπτο χαμόγελο του Αντώνη την ώρα που το λέει. Είναι ακριβώς αυτό το χαμόγελο της επίγνωσης ότι αυτό μου μόλις είπε είναι ή μεγάλη σοφία ή μεγάλη ανοησία και τίποτε ενδιάμεσο. Από την άλλη, μπορεί να χαμογελά γιατί βλέπει τις ψήφους που θα του χαρίσει το παπαδαριό μετά από αυτή την απίστευτη δήλωση υποτέλειας.

Θα με έπιανε τρομερή ανησυχία αν ο χειρουργός μου μου δήλωνε «η εγχείρισή σου θα πάει καλά με τη βοήθεια του θεού», η ίδια ανησυχία που με πιάνει όταν ακούω ότι κάποιος θέλει να σώσει τη χώρα με τη βοήθεια του θεού. Ο άνθρωπος αυτός, που θέλει να γίνει –και θα τον κάνουν- πρωθυπουργός, μέσα σε μια φράση έβγαλε όλη την εμφυλιακή δεξιούρα που κουβαλάει μέσα του και μας τη σέρβιρε με γαλανόλευκο καλαμάκι. «Η Ελλάς είναι κράτος χριστιανικόν»! Ανατρίχιασα. Κι εσύ θα ανατριχιάσεις αν σκεφτείς ότι κάθε φορά που τέτοιοι άνθρωποι μας «έσωζαν με τη βοήθεια του θεού», ο μισός πληθυσμός εκτοπιζόταν/εκκαθαριζόταν και η χώρα έπεφτε από τη μια καταστροφή στην άλλη…

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: