στο Διάστημα!

Έχω αρκετούς λόγους να αγαπώ τον Οχτώβρη (συγγνώμη, αλλά το “Οκτώβριος” ακούγεται σαν ακρωτηριασμός, if you know what I mean). Ένας από αυτούς είναι ο Σπούτνικ.
Στις 4/10/1957 η ανθρωπότητα, πατώντας στα απομεινάρια της προοδευτικής ώθησης που αποτέλεσε η μεγάλη Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917, εγκαινίασε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο την εποχή που κάθε όνειρό της μπορεί να πραγματοποιηθεί. Στις 4/10/1957, οι επιστήμονες της Σοβιετικής Ένωσης έθεσαν σε τροχιά γύρω από τη Γη τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο, το Σπούτνικ-1, σύλληψη του σχεδιαστή αεροσκαφών Σεργκέι Κορόλεφ.
Θα μπορούσα να σε πρήξω τώρα με ένα απίστευτο μπλα-μπλα για την αναγκαιότητα του Σοσιαλισμού, για την ανωτερότητα της Σχεδιασμένης Οικονομίας, όμως δεν θέλω γιατί να μωρέ, έχω κάτι γνωστούς ψιλοδεξιούς (καλά παιδιά κατά τα άλλα), που την έφαγαν τότε ότι η Ιστορία τελείωσε το 1990 και τώρα έχουν πάθει την πλάκα τους που καταρρέει το σύμπαν και δεν θέλω να τους στενοχωρώ κι άλλο. Δεν τον βαράς τον άλλο όταν είναι κάτω, όπως και να’χει.
Θα πω όμως κάτι που με τρώει, και επειδή θέλω να είμαι και δάσκαλος με τρώει ακόμη περισσότερο. Στις 4/10/1957 εκατοντάδες χιλιάδες πιτσιρικάδες σε ολόκληρο τον κόσμο έστρεψαν το κεφάλι τους προς τον ουρανό. Κάποιοι από αυτούς σκέφτηκαν ότι θα ήταν ωραία αν μπορούσαμε να πάμε και πιο μακρυά. Να στείλουμε έναν άνθρωπο στο Διάστημα. Να πατήσουμε στη Σελήνη, να φτάσουμε στον Άρη, να στείλουμε διαστημόπλοια στην άλλη άκρη του Ηλιακού μας Συστήματος. Κάποιοι από αυτούς θεώρησαν αδιανόητο να μην συμμετέχουν σ’αυτή τη μεγάλη περιπέτεια. Άνοιξαν τα βιβλία της Φυσικής, των Μαθηματικών, του οτιδήποτε -με τον ενθουσιασμό που μόνο ένας νέος άνθρωπος μπορεί να έχει- και τους άλλαξαν τα φώτα.
Φεύγουμε από το 1957 τώρα. Πάμε στο σήμερα. Έξω από την πόρτα του κατειλημμένου σχολείου μου. Συζητάω με τα παιδιά μου. “Να τελειώσω το σχολείο και να πάω στο εξωτερικό να βρω καμιά δουλειά”, “ήθελα να γίνω δασκάλα, αλλά σε λίγο δεν θα υπάρχουν καν σχολεία”, “δεν έχει νόημα να σπουδάσω, αφού έτσι κι αλλιώς άνεργη θα μείνω”, “ο πατέρας μου είναι ένα χρόνο τώρα άνεργος, νομίζεις ότι με ενδιαφέρει η Χημεία?”, και άλλα τέτοια. Και μόνο τέτοια ρε συ, Μόνο τέτοια! Λοιπόν, εκεί μας κατάντησαν τα βουτυρόπαιδα που κουμαντάρουν τον κόσμο. Άρπαξαν την ελπίδα και το χαμόγελο των παιδιών και στη θέση τους έβαλαν το τίποτα των ομολόγων τους και των χρεοκοπημένων τραπεζών τους.
Άκου τώρα να δεις ποιο είναι το κόλπο. Ο παλιός κόσμος διαλύεται, δεν το συζητάμε. Όλοι αυτοί οι τραπεζόψυχοι που ακόμη σήμερα καμώνονται τους σπουδαίους, δεν έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους. Σε λίγο καιρό οι περισσότεροι από δαύτους ή θα κρύβονται, ή θα είναι πίσω από τα κάγκελα ή -όσοι έχουν ακόμη λίγη τσίπα- θα δουλεύουν ανάμεσά μας σαν απλοί εργαζόμενοι όπως όλα τα καλά παιδιά αυτού του κόσμου. Και τότε ρε, όταν ο κόσμος επιστρέψει στα λογικά του, κάποιος θα πρέπει να τον ξαναφτιάξει. Αυτός ο κάποιος είναι αυτά τα παιδιά κι εσύ (κι εγώ αν με θέλετε μαζί σας, όρεξη έχω μπόλικη!).

Γεννηθήκαμε για να πραγματοποιήσουμε κάθε όνειρο!

Τώρα φίλε είναι η στιγμή να πεις σε ποιόν κόσμο προτιμάς να ζεις. Σε λίγα χρόνια αν το θες μπορούμε να πατήσουμε τον Άρη, να καθαρίσουμε τον πλανήτη απ’το σκουπιδαριό που συσσώρευσε η καπιταλιστική “ανάπτυξη”, να βρούμε θεραπείες για κάθε καρκίνο, να σταματήσουμε να χωρίζουμε τον κόσμο σε πρώτο, δεύτερο και τρίτο, να βρούμε πως δουλεύει ο εγκέφαλος, να έχουμε πράσινο εκεί που μένουμε και παιδικές χαρές για τα πιτσιρίκια, να τραγουδάμε και να ζωγραφίζουμε στα γρασίδια και παραδίπλα να ερωτευόμαστε, να έχουμε ελεύθερο χρόνο για να διασκεδάζουμε και να κυβερνάμε μέσα από τις συνελεύσεις στη δουλειά και στη γειτονιά, να καταργήσουμε κάθε στρατό και πόλεμο. Γελάς τώρα μ’αυτά που λέω, σου φαίνονται πιο ουτοπικά κι απ’τα φυλλάδια των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Γελάς τώρα μάλλον, αλλά σκέψου λίγο. Στις 3/10/1957 θα γελούσες το ίδιο αν σου έλεγα ότι αύριο θα κατακτήσουμε το Διάστημα. Στις 4/10/1957 θα μπορούσες να δεις το Σπούτνικ “από την πίσω αυλή του σπιτιού σου”.
Σκέψου το ρε φίλε! Σκέψου το και γίνε επιτέλους αυτό που έπρεπε να είσαι. Γίνε ο Σπούτνικ!

Advertisements

2 Σχόλια (+add yours?)

  1. redkangaroo
    Οκτ. 05, 2011 @ 00:13:08

    μακάρι στα σχολειά να ρίχνανε ένα τέτοιο φιλμάκι σήμερα…

Αρέσει σε %d bloggers: