Der Hauptfeind steht im eigenen Land!

Το ότι χαιρετίζω τη σημερινή απεργία δεν χρειάζεται να το πω. Η απάντηση των εργαζομένων σ’αυτή την τελευταία επίθεση των αφεντικών υπήρξε άμεση και μαζική. Σε συζητήσεις βέβαια με φίλους και συντρόφους δεν έκρυψα το ότι θα ήθελα η συμμετοχή στην απεργία να ήταν μεγαλύτερη. Με ενοχλεί το γεγονός ότι όλη αυτή η αγανάκτηση και το μπινελίκι δεν μεταφράζεται σε οργανωμένη δράση. Κι εδώ δεν χωράνε δικαιολογίες. Τις αμαρτίες των συνδικάτων και των ηγεσιών τους της εργατικής αριστοκρατίας τις ξέρουμε καλά. Αυτά τα συνδικάτα έχουμε όμως και μ’αυτά θα παλέψουμε, κοιτώντας ταυτόχρονα να τα πάρουμε πίσω από τους εργατοπατέρες. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται συμμετοχή. Το να μένουμε απαθείς βολεύει μόνο τους γραφειοκράτες, όσο κι αν νομίζουμε ότι με την αποχώρησή μας τους απαξιώνουμε. Τα λέω αυτά γιατί, δυστυχώς, είδα αρκετούς ανθρώπους που έπρεπε σήμερα να βρίσκονται στο δρόμο, να κρύβουν την απροθυμία τους μέσα σε μια θολή καταγγελία των πάντων. Δεν πάει έτσι!

Πολύ το τράβηξα όμως αυτό για ένα τόσο μικρό ποστ. Άλλο είναι το θέμα μου. Το θέμα είναι ότι σπάστηκα αφάνταστα με μια συγκεκριμένη εικόνα και σπάστηκα και με το γεγονός ότι δεν σταματώ να βλέπω γύρω μου ανθρώπους που τη χειροκροτούν. Μιλάω για το κάψιμο της σημαίας της Γερμανίας και την εμφάνιση (και κάψιμο) της σημαίας των Ναζί. Προφανώς δεν έχω κανένα πρόβλημα με το κάψιμο της σημαίας των Ναζί, όταν η κίνηση αυτή συμβολίζει την απέχθεια απέναντι στον “εθνικοσοσιαλισμό” (και τας παραφυάδας αυτού…). Επίσης, θα χειροκροτούσα τους γερμανούς εργαζόμενους (και τους εργαζόμενους οποιασδήποτε εθνικότητας) αν πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων τη σημαία του κράτους τους (μαζί με το ίδιο το αστικό τους κράτος) και στη θέση της υιοθετούσαν την κόκκινη σημαία με ό,τι αυτό σημαίνει.

Όμως τι σήμαινε αυτή η κίνηση στο σημερινό πλαίσιο? Για μένα, είναι αντανάκλαση μιας ολότελα λαθεμένης οπτικής, που βλέπει τη σημερινή μας κατάσταση σαν μια επίθεση του (κακού) γερμανικού κράτους απέναντι στο (καλό) ελληνικό κράτος. Λοιπόν, εγώ λέω ότι δεν υπάρχει καλύτερη υπηρεσία προς τους τραπεζίτες από το να πιστεύουμε και να αναπαράγουμε τέτοιες ανοησίες. Αν το εξετάσεις ψύχραιμα, θα δεις ότι το ίδιο ισχυρίζονται και τα κόμματα που συμμετέχουν στο μαύρο μέτωπο που στηρίζει την κυβέρνηση των τραπεζιτών. Λένε “εμείς δεν θέλαμε να σας σκίσουμε! Οι κακοί ξένοι μας αναγκάζουν, η Τρόικα και οι γερμανοί”. Κοίτα τώρα, ή δεχόμαστε αυτό το παραμύθι και πάμε πίσω από τον Παπαδήμο να τον στηρίξουμε απέναντι στους “κακούς ξένους” ή συνειδητοποιούμε ότι και οι “δικοί μας” και οι “ξένοι” είναι μέρος του ίδιου κόλπου, και κοιτάμε πώς θα τους ξαποστείλουμε όλους μαζί. Όλα αυτά που γίνονται ενάντια στις ζωές μας είναι πράγματα που έτσι κι αλλιώς τα είχε στην ατζέντα της η ελληνική άρχουσα τάξη και σήμερα βρίσκει την κατάλληλη ευκαιρία να τα υλοποιήσει και είναι μεγάλη αφέλεια από τη μεριά μας να θεωρούμε ότι γίνονται κατ’εντολήν του γερμανικού κράτους ενώ οι έλληνες αστοί αντιστέκονται.
Με όλα αυτά, φτάνω στην εικόνα. Τι νόημα είχε σήμερα το κάψιμο της σημαίας του γερμανικού κράτους? Πόσο περισσότερο φταίει το γερμανικό κράτος για την κατάστασή μας απ’ότι το ελληνικό κράτος? Αν φταίει και το δεύτερο, τότε γιατί να μην καεί και η σημαία του ελληνικού κράτους? Κοίτα τώρα τι πονηριά μου κάνεις. Λες “η γαλανόλευκη δεν εκφράζει μόνο το ελληνικό κράτος, αλλά και τους έλληνες εργαζόμενους”. Δεν συμφωνώ με αυτή τη λογική και το ξέρεις. Όμως αν εσύ τη δέχεσαι, τότε γιατί να μην συμβαίνει το ίδιο και με τους γερμανούς εργαζόμενους? Σκέψου λίγο τι σπουδαίες υπηρεσίες προσέφερε στη Μέρκελ η κίνηση αυτή. Τι την εμποδίζει να βγει και να πει στους γερμανούς εργαζόμενους “κοιτάχτε, αυτοί οι έλληνες δεν φτάνει που τρώνε τα λεφτά σας, σας μισούνε κι από πάνω!”? Έτσι βγαίνει κι εκείνη λάδι! δεν φταίει αυτή που επιδεινώνεται η κατάσταση και για τους γερμανούς εργαζόμενους. Οι έλληνες φταίνε! Φαγωθείτε μεταξύ σας λοιπόν έλληνες και γερμανοί εργαζόμενοι ενώ τα αφεντικά σας κερδίζουν απ’τα χάλια σας!!!
Λοιπόν την κρίση δεν τη δημιούργησαν ούτε οι έλληνες εργαζόμενοι ούτε οι συνάδελφοί μας γερμανοί, γάλλοι , αμερικάνοι, κενυάτες ή οποιοιδήποτε άλλοι. Η κρίση είναι κρίση του συστήματος, είναι κρίση που την κουβαλάει μέσα του ο καπιταλισμός εξ’αιτίας του ίδιου του τρόπου που συγκροτείται. Ή θα το πάρεις χαμπάρι αυτό και θα μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις ή θα φωνάζεις ενάντια στους κακούς γερμανούς/ευρωπαίους την ίδια στιγμή που θα σε πατάει στο λαιμό ο Παπαδήμος και η παρέα του. Η ιστορία των χαλυβουργών σου λέει τίποτα? Οι γερμανοί τους χτύπησαν? Το ALTER? την “Ελευθεροτυπία”? Τις γάζες από τα νοσοκομεία οι γερμανοί τις πηραν? Τα σχολεία μας οι γερμανοί τα έκλεισαν? Δεν ξέρω ρε παιδί μου, μπορεί να κάνω κι εγώ λάθος, αλλά για σκέψου λίγο, είναι όλοι μαζί οι έλληνες που υποφέρουν? Μήπως είμαστε μόνο εσύ, εγώ και όλοι σαν εμάς ενώ κάποιοι άλλοι ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να θησαυρίζουν?
Πάμε παρακάτω τώρα στην ακόμη μεγαλύτερη χοντράδα με τη ναζιστική σημαία. Το γερμανικό κράτος σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα ναζιστικό κράτος. Είναι ένα αστικό κράτος ακριβώς όπως και το ελληνικό κράτος και επιδιώκει το καλό των αφεντικών του ακριβώς όπως και το ελληνικό κράτος. Μόνο που -για λόγους που δεν είναι της παρούσης- τα καταφέρνει καλύτερα και σε μεγαλύτερη κλίμακα. Το γερμανικό κράτος κοιτάει να κάνει την Ευρώπη μπαξέ του. Ωραία! Ιμπεριαλισμός λέγεται αυτό, μας τα έχει πει ο καράφλας πριν από σένα. Αυτό σημαίνει ότι είναι ναζιστικό κράτος? Μήπως το ελληνικό κράτος (η “ελλαδίτσα”) δεν έκανε τα ίδια στα Βαλκάνια ολόκληρη τη δεκαετία του ‘90 όταν ξεζούμιζε όλον τον πλούτο που άφησε ορφανό η κατάρρευση των κρατικοκαπιταλιστικών καθεστώτων? Το ίδιο δεν επιδιώκει να κάνει και σήμερα στην Ανατολική Μεσόγειο, και μάλιστα σε συνεργασία με το τρομοκρατικό και αιματοβαμμένο κράτος του Ισραήλ? Αλλά μιας και μιλάμε για Ναζί, για θύμισέ μου είναι η Γερμανία που έχει στα υπουργεία της δηλωμένους θαυμαστές δικτατόρων ή μήπως είναι η Ελλάδα?
Όχι, το γερμανικό κράτος δεν είναι ναζιστικό κράτος. Οι άνθρωποι που σήμερα μιλάνε για “Τέταρτο Ράιχ” είναι απλά μπερδεμένοι και θα μπερδέψουν κι εσένα αν τους αφήσεις. Πρόσεξε, δεν κατηγορώ όλους τους ανθρώπους που σκέφτονται έτσι, δεν τους βλέπω σαν αντιπάλους. Πραγματικά πιστεύω ότι πολλοί απ’αυτούς διακατέχονται απ’αυτό που λένε “αγνά πατριωτικά αισθήματα” (δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει αυτό, αλλά εννοώ ότι οι ίδιοι δεν πιστεύουν ότι ταυτίζονται με τα αφεντικά τους κάτω από τον ίδιο μανδύα, το αντίθετο μάλιστα). Βλέπουν όλη τη μέρα στις τηλεοράσεις διάφορους τύπους να τους λένε ότι είναι άχρηστοι, ότι πρέπει να την πληρώσουν αυτοί, και τους τη βιδώνει. Βλέπουν ένα γερμανό πολιτικό να τους αποκαλεί τεμπέληδες ή να λέει ότι πρέπει να πουλήσουμε την ακρόπολη και θίγεται η αξιοπρέπειά τους. Και καλά κάνει και θίγεται. Όμως πρέπει να θυμηθούν ότι και οι έλληνες πολιτικοί της άρχουσας τάξης λένε τα ίδια. Μήπως δεν είναι τα πρωτοκλασσάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αποκαλούν τους έλληνες εργαζόμενους “κοπρίτες”? Μήπως δεν ήταν στέλεχος της ΝΔ που πρότεινε να νοικιάσουμε την ακρόπολη? Μήπως δεν είναι υπουργοί της κυβέρνησης που ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου τιμούνε τη μνήμη του δικτάτορα Μεταξά? Ναι, είμαστε στο μέσο μιας πρωτόγνωρης επίθεσης ενάντια στις ζωές μας. Αυτοί που μας επιτίθενται μπορεί να είναι γερμανοί, γάλλοι ή έλληνες, μα πάνω απ’όλα είναι καπιταλιστές.
Μπροστά μας ανοίγεται ένας μόνο δρόμος. Θα σηκώσουμε το ανάστημά μας και θα πετάξουμε έξω -από τη δικιά μας τη χώρα πρώτα- όλα τα καπιταλιστικά παράσιτα και θα την αναλάβουμε. Μιλάω αρχικά για μονομερή διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων κάτω από εργατικό έλεγχο και άμεση δημοκρατία με θεσμούς εργατικής και λαϊκής αυτο-οργάνωσης. Αυτό είναι το καθήκον μας και θα το εκπληρώσουμε έχοντας εμπιστοσύνη στους γερμανούς συναδέλφους μας ότι θα κάνουν το ίδιο με τα δικά τους παράσιτα. Στο κάτω-κάτω είναι γνωστό: “Der Hauptfeind steht im eigenen Land!”

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: