Μια μέρα σαν αυτή. Μια μέρα πριν…

Ό,τι απέμεινε από τον Άρη και το Τζαβέλλα, τα κομμένα τους κεφάλια κρεμασμένα στην πλατεία των Τρικάλων.

Το ένα κεφάλι μας διδάσκει ότι ρήξεις με μισά βήματα δεν γίνονται. Ότι όταν ο λαός συντρίβει τον καταπιεστή του, δεν μπορεί η ηγεσία του να τον επαναφέρει από το παράθυρο με «διαπραγματεύσεις».

Το δεύτερο κεφάλι μας διδάσκει ότι κριτική στο σύντροφό μας κάνουμε μόνο παλεύοντας δίπλα του. Ότι η ήττα του είναι ήττα για όλους και η Ιστορία ποτέ δεν επιβράβευσε εκείνους που μόνο το δάχτυλο κουνούσαν από μακριά.

Αυτά μόνο για σήμερα. Ελπίζω αύριο το βράδυ να γεμίσουν οι δρόμοι της ελλάδας με κόκκινες σημαίες, τόσες που δεν θα προλαβαίνουν οι γραφίστες της «Αυγής» να σβήνουν.

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: