Η Απεργία και τα Σπλάτερ

Μου αρέσουν οι ταινίες θρίλερ. Κυρίως οι ψυχολογικού τύπου, αλλά πιάνομαι κορόιδο και βλέπω και μερικά σπλάτερ (πολύ κακόγουστα ρε παιδί μου). Ε, λοιπόν σ’αυτή τη δεύτερη κατηγορία υπάρχει πάντα, σα να’ναι όρος στο συμβόλαιο, η ίδια ακατανόητη σκηνή. Κάποια στιγμή λοιπόν ομάδα των πρωταγωνιστών (ή ένας/μία απ’αυτούς) καταφέρνουν ένα καίριο χτύπημα στον σούπερ κακό σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι/μαχαίρι/τσεκούρι/μουλτιμουλινέξ/οτιδήποτε. Κι εκεί που τον έχουν ξαπλώσει κάτω αναίσθητο… απλά φεύγουν. Πάντα απορούσα μ’αυτή την παράλογη επιλογή των σεναριογράφων, αυτή την ευκολία με την οποία εξασφαλίζουν άλλα δέκα λεπτά αγωνιώδους πλοκής. Είναι εκεί που αναπόφευκτα σκέφτεσαι «μα καλά, γιατί δεν τον αποτελειώνουν?» ή έστω «γιατί δεν τον κλειδώνουν κάπου, δεν τον ακινητοποιούν» ή κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση, γιατί δεν λήγουν εκεί την παρτίδα? Να μην τα πολυλογούμε, ξέρεις πως λίγα κιόλας λεπτά μετά, ο σούπερ κακός έχει ξανασηκωθεί και τώρα κυνηγάει τους «καλούς» με ακόμη μεγαλύτερη μανία. Τα’θελαν και τα’παθαν θα μου πεις και θα’χεις και δίκιο.
Πάμε τώρα στα δικά μας και το λόγο που σε ζαλίζω με τα θρίλερ. Μετά από 5 μέρες απεργίας πετυχημένης όσο ποτέ άλλοτε, με ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά που είχαμε χρόνια να δούμε, με όρεξη και ψυχή, η απόφαση της ΟΛΜΕ είναι να συνεχίσουμε με μια ξενέρωτη 48ωρη απεργία. Πολλοί συνάδελφοι απεργοί έχουν απογοητευτεί μ’αυτή την πρόταση. Κι εγώ μαζί τους. Όμως δεν θα κάνω τη χάρη σε κανένα να γίνω ο τύπος στην ταινία. Με όλο αυτό το δυναμικό που βρέθηκε την περασμένη βδομάδα στο δρόμο και με μια κυβέρνηση πιο απονομιμοποιημένη από ποτέ (από πάνω κι από κάτω της), δεν θα τους κάνω τη χάρη ν’αφήσω την πρόσκαιρη απογοήτευσή μου να αποφασίσει για μένα. Δεν θα γίνω ο τύπος στην ταινία, δεν θ’αφήσω την κυβέρνηση να ξανασηκωθεί. Θα απεργήσω ξανά και θα πάω στη γενική συνέλευση να ξαναβάλω το θέμα της απεργίας. Δεν θα γίνω ο τύπος στην ταινία. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, θα βάλω πλάτη για να ξεκουμπιστεί η άθλια κυβέρνηση και οι ναζί φίλοι της.
Περιμένω κι από σένα να κάνεις το ίδιο. Θυμήσου ότι αν αδρανήσεις, ο σούπερ κακός ξανασηκώνεται. Και όχι μόνο στις ταινίες…

Advertisements

Comments are closed.

Αρέσει σε %d bloggers: